Autorowie francuscy odróżniają entero-cólite muco-membraneuse (odpowiada colica mucosa) i cólite m u q u e u s e.
Zasadnicze objawy entero-cólite mucomembraneu-se są to: a) zaparcie, b) stałe i obfite wydzielanie śluzu w postaci błon i odlewów jelit, c) częste napady bólów kurczowych.
Zaparcie polega bądź na typowo zapartych wypróżnieniach: rzadkich, niedostatecznych i suchych, bądź też mamy wypróżnienia codzienne, lecz niedostateczne, bądź wreszcie co’ kilka dni, lecz niesformowane. Kał, jak w zaparciu kurcz o wem: małe kawałki, spłaszczone lub cienkie, często odbarwione — są one owinięte w masy śluzowe niezmieszane z kałem. Niekiedy po kilku dniach zjawia się tak zw. „biegunka rzeko-m a” — obfite wypróżnienie, w którem obok miękkiego kału znajdujemy twarde i suche kawały; to wszystko otoczone obfitym śluzem. W kale autorowie francuscy stwierdzają stosunkowo często złogi. Ta 1 i t h i a s e iflte s t i n a 1 e składa się z węglanów i fosforanów wapna. W moich kilkuset badaniach kału istotnie stwierdzałem dość-często te sole w obrazie drobnowidowym — jednak niewątpliwej kamicy jelitowej nie widziałem nigdy, domniemane złogi okazywały się szczątkami pokarmów roślinnych.